18 شهریور 1395

ارزش

upset%2001.jpg
سلام.
چقدر بده كه براي هيچ كسي ارزش و احترام و يا اعتباري نداشته باشي. اون وقته كه احساس پوچي و بيهودگي بهت دست ميده. تو فرنگ، معمولا خانواده ها طوري با بچه ها رفتار مي كنند كه اون بچه ميدونه كه خودشه و خودش و البته حمايت دولتش. لذا از همون اول بر اين اساس اصول زندگيش رو مشخص ميكنند و رشدش مي دن. اما اينجا متاسفانه اگه از همون اول تولد ازت خوششون نياد تا آخرش تنها و بي حمايت ولت ميكنند تا بپوكي. دولتي هم نداريم كه بخواد ازت حمايت كنه. پس اگر موندي و دووم آوردي با اين حساب خيلي مردي. از اون مردهاي تنها. از اونايي كه يك كوه غم دارند. از اونايي كه يك دريا اشك دارند و روشون نميشه بيرون بريزن.
سالهاست كه به اين احساس رسيدم و راه بيرون اومدنش رو هم بلد نيستم. فقط دم خدا گرم كه حواسش به همه چي هست. راستي خدا جون من يك سئوال داشتم. تو اين همه نوكر و چاكر داري! آيا بازم جاي خالي براي اين بنده حقيرت داري؟