31 خرداد 1388

ایران ، تهران ، امروز

سلام.
aaaaa.jpg
وای خدای من.اصلا برام قابل تصور نیست.نمیدونم چی باید بگم.فقط از خداوند بزرگ عاجزانه تقاضا میکنم هر چه زودتر کشور عزیزم ایران و مردمان خوبش رو نجات بده.این همه خون و خونریزی ، واقعا اشکم درآمد.آخه این چه وضعیه؟این روز ها دیگه به خودم هم اعتماد ندارم.خدایا توبه!
امیدوارم هر چه زودتر این درگیری ها به پایان برسه.


29 خرداد 1388

ایران ، تهران ، امروز

سلام.
قبلا توی مطلبی گفته بودم که توی دوران عمر کوتاهم همه گونه تجربه ای دیده بود (بنزین کوپنی و آزاد و سهمیه ای ، تورم فوق العاده شدید ، زلزله های بم و رودبار و کرج ، سیل ، فروریختن خیابان امام ، آتش کشیدن پمپ بنزین ها ، خسوف و کسوف ، رفتن و نرفتن تیم ملی به جام جهانی ، ریختن مردم به خیابانها جهت جشن و پایکوبی ، بیماریهای متفاوت و همه گیر و هزار و یک داستان دیگه ... ) ، اما خداییش دیگه تظاهرات اعتراضانه مردم در قبال دولت رو ندیده بودم و بلکه فقط شنیده بودم که مردم معترض و انقلابی در سالهای 1356 تا 1358 جهت تظاهرات به خیابانها میامدند و اعتراض خودشون رو به دولت مسلح نشون میدادند اما حالا خودم دارم به عینه میبینم و به گفته مردمان همان دوره این اعتراضات فعلی از اعتراضات قبلی گسترده تر هم بوده(البته به نظرم این خیلی طبیعیه چون جمعیت نسبت به سال 57 خیلی بیشتر شده).
دیگه فقط مونده یک جنگ جهانی و یک قحطی وحشتناک ( که خدا هیچ وقت قسمت این دو را انشا الله به من و مردم نده ) و یک انقلاب مهدی (عج) ( به امید خداوند بزرگ )که ببینم و چشم از دنیا بردارم.خدا آخر و عاقبتش رو به خیر بگذرونه.آمین با ربّ العالمین


5 خرداد 1388

چقدر زود دیر می شود

و اما چقدر زود دیر می شود . چقدر زود عمر آدمی به پایان میرسد.بهتره به این زودگذر زمان فکر نکنیم بلکه به چگونگی این گذر فکر کنیم.باشد که رستگار شویم.